דלג לתוכן
עמוד היומן המקורי

Diary page 090

התמלול והערות הפענוח מופיעים בהמשך, מתחת לתמונה.

צילום העמוד המקורי

תמלול העמוד

תמלול זמין

olduğu için necastır[necasettir] diye geline Tanbahat[itab] Veriyorlar Ben Baktim[baktım] Bizim gelin Hiç Ses çikarmiyor[çıkarmıyor] gece yatarken annemin o Vaziyetini düşündüm sabah erken Kalktim[kalktım] elbiselerimi geydim[giydim] ayağimda[ayağımda] çızme[çizme] Vardi[vardı] onlarde[onları da] geydim Karar Verdim Kaçacağim[kaçacağım] sabah erken geline Hoşça Kal dedim Kapudan[kapıdan] Fırladim[fırladım] arkamdan gel Bari yol için Bir yiyecek götür dedi Hiç dinlemedan[dinlemeden] yola devam ettim Kala[Kale] Kapusundan[kapısından] dişari[dışarı] çiktim[çıktım] Bir adama Sordum Köhne şehire[şehre] Hangi yol gider Bana gösterdi Bu yol doğru Köhne şehire[şehre] gider Nekadar[ne kadar] Sürer diye Sordum adam iki günlük yoldur dedi Ben daha evvel Sormüştüm[sormuştum] Bu iki şehir arasi[arası] 100 Kilometredir mevsim Peşehe[Pesah'a] 12 gün Var yollarda Kar yok amma Kenarlarda Kar Var Kenarlar eriyip yollari[yolları] Islatıyor ve Bazi[bazı] yerler çok çamür[çamur] Vardi[vardı] o zeman[zaman] Ben dokuz yaşinda[yaşında] idim

הערות לתמלול

הילד המחבר (בן 9) מחליט לברוח לבדו ברגל, מסע של 100 ק"מ ויומיים הליכה. פרט זמן: 12 יום לפני פסח.